Thoughts & Moments #39

Και ενώ έχεις αρχίσει να ηρεμείς γίνεται κάτι, κάτι τόσο δα μικρό και φέρνει τα πάνω κάτω. Αυτό το μικρό, το κάτι, παίζει με το μυαλό σου και σε παγιδεύει μέσα σε μια λογική που αυτόματα το ίδιο το μυαλό την απορρίπτει!

Δεν χρειάζεται να σε αγγίξει ή να σε γδύσει με τα χέρια… Το βλέμμα του αρκεί για να σε γδύνει και να σε αγκαλιάζει, την ώρα που το μυαλό σου είναι γεμάτο πόθο και ηδονή.

Κλείνεις τα μάτια και με τη σκέψη προσπαθείς  να φτιάξεις εικόνες… θέλεις να φωνάξεις «σε θέλω τόσο πολύ», αλλά από το στόμα σου βγαίνει «σε μισώ». Δεν το κάνεις από αντίδραση, είναι η άμυνά σου.

Τελικά το μυαλό άρχισε να επαναλειτουργεί και να παίρνει στροφές… Προσπαθεί να βάλει μπροστά τη λογική για να σαρώσει τις προθέσεις, να καθαρίσει τις σκιές, τα δήθεν λόγια, τα «θα…» αλλά σκοντάφτει, πάνω σε εκείνο το «σε μισώ» που μόλις το ξεσκονίσεις ανακαλύπτεις κάτι άλλο.

«Σε μισώ μ’ ακούς; Γαμώτο… σε θέλω τόσο πολύ!»

0

About Author

madeinheartgr